IS ER SPRAKE VAN ‘TE WEINIG ZORGVERLOF’?

Deze vraag kan niet eenvoudig met JA of NEE worden beantwoord.

Wanneer deze vraag door een alleenstaande ouder met de achterliggende reden dat het zorgverlof een van de eigen kinderen betreft, dan is het antwoord JA gerechtvaardigd.

Wanneer sprake is van een twee-oudergezin waarvan beide partners een baan hebben, dan dreigt een NEE als antwoord. Een resolute NEE zou kort door de bocht zijn, maar er moet een wellicht ouderwets basis principe gelden. Als beide ouders kiezen voor (blijven) werken én daarnaast verzorging van kinderen op zich willen nemen, dan moet dat voor hen gevolgen hebben.

In de huidige maatschappij wordt maar al te graag de ideële situatie van ‘huisje-boompje-beestje’ nagestreefd: een net iets hogere hypotheek voor een te hoog gegrepen woning, twee ‘boven modaal’ (lease)auto’s voor de deur, minimaal twee keer per jaar met het gezin op vakantie, zoveel mogelijk televisies in huis, prieel met lounge set in de tuin met de nieuwste BBQ en dan op het verlanglijstje nog eventueel de jacuzzi.

Als je in loondienst bent en dan gaat klagen over te weinig zorgverlof van je werkgever, ga je een stap te ver. De werkgever is geen filantropische instelling, dus mag de werkgever terecht mensen aan een maximum houden. Het zorgverlof is bedoeld om in geval van calamiteiten de ene partner gedurende een korte tijd te ontlasten door de andere partner zorgverlof te verlenen. Aan de ene kant hoge luxe nastreven en aan de andere kant (wanneer het tegenzit) direct terugvallen op steun van de werkgever, is geen goede instelling.

Geef een reactie

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Deze gegevens worden NIET gepubliceerd.