MAG ER NIKS MEER ?

Na al die jaren hard sparen. Je jonge gezinnetje niets tekortkomend weet je met regelmaat een paar tientjes opzij leggen. Als jonge dertiger na de bemachtiging van een leuke baan daarmee begonnen en inmiddels een klein kapitaaltje opgebouwd is dan het grote moment aangekomen, je hebt voldoende kapitaal vergaard om hem te kopen.

De ene dealer na de andere aflopend voor een goede aankoop, Marktplaats afstruinend, blijkt dat je een paar straten verderop een particulier vindt die een mooie tweedehands heeft. Na de keuring uitgevoerd door een goede vriend die er ‘veel verstand’ van heeft durf je de koop aan te gaan. Het gaat ineens snel en voordat je het weet, je bent als (inmiddels) ruime veertiger eindelijk de trotse eigenaar van een Harley-Davidson.

De eerste stap is gezet, maar dan. Op naar de volgende stap. Je zoekt kornuiten met dezelfde hobby en van hetzelfde slag die misschien nog mooiere motoren hebben en ervaring hebben met onderhoud. Vanuit een gemeenschapszin sluit je aan bij een motorclub. Lekker toeren met je motorbroeders in spaarzame weekeinden, die je hebt uitonderhandeld met moeder de vrouw.

Onderdeel van het clubgevoel is uiteraard het tenue. Als je gaat voetballen bij een club heb je je ook aan een bepaalde uitdossing te houden. Dus je meet je direct een lederen jack aan met de naam van de club op de rug en je bent helemaal de pope Jopie als je op je tweedehandsje bij het clubhuis aankomt voor deelname aan het weekeinduitje.

Het is van de zotte dat de rechtspraak mij deze uitjes ontzegt omdat mijn kluppie enkele leden kent die zich niet netjes hebben gedragen. Ik mag mij niet langer in het openbaar vertonen als lid van de club en kan mijn dure lederen jack aan de wilgen hangen.

Het wordt saai in dit land, er mag niks meer.

Geef een reactie

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Deze gegevens worden NIET gepubliceerd.