KAPOTTE GULP

Ken je dat, je hebt een broek die lekker zit. Je wilt het blijven dragen tot bij wijze van spreken de rafels er aan hangen. Gaat de gulp kapot. Ik kon de ritssluiting maar voor de helft openen. Probleem, want als je door de dokter aan de plaspillen bent gezet moet je snel kunnen handelen.

Nadat de broek de laatste keer uit de wasdroger kwam ben ik op internet gaan kijken naar een naai atelier annex kleermaker. En ja bijna op loopafstand van mijn woning, een adresje. Ik ben daar naar toe gegaan met mijn broek en werd van achter de balie aangesproken door een dame met hoofddoek die mijn probleem met Oosters accent beantwoordde met: “nieuwe rits, 12 Euro”.
Voor die 12 Euro heb ik geen nieuwe broek en ik kon deze drie werkdagen later al weer ophalen.
Fantastisch, alsof de broek nieuw uit het schap van C&A kwam.

Dit deed mij ineens denken aan de familie Gümüs waarvan vader Gümüs een goedlopend kleermakersbedrijfje had in De Pijp in Amsterdam. De familie moest het land verlaten omdat niet kon worden aangetoond dat meneer Gümüs de afgelopen zes jaren belastingen en sociale premies had betaald.

Die situatie staat in schril contrast met de lui die nu worden binnengehaald, niks presteren of zullen gaan presteren. Geen belastingen en sociale premies gaan betalen, maar enkel presteren met het ophouden van hun hand en het geven van een grote bek.

Oké, deze ergernis daargelaten, ik geniet weer van mijn favoriete broek en hoewel nog steeds aan de plaspillen ben kan ik zonder problemen mijn pielemans tevoorschijn toveren en bespaar ik kosten op de wasmachine en -droger.

Geef een reactie

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Deze gegevens worden NIET gepubliceerd.