OPKNAPPERTJE AANGEBODEN

Mijn tante Sien is eind jaren tachtig opgenomen in een verzorgingshuis. Ze was in het koppie nog goed, maar fysiek ging het niet meer. Met pijn in het hart heeft ze haar woning verlaten.

De zoon van een goede vriend van haar was net gescheiden en zocht woonruimte. Mooie gelegenheid voor tante Sien om haar woning te verhuren aan die zoon.

Brabants dorp, bouwjaar ergens in de jaren 60, twee onder één kap, ruime garage, in 88 nog deels gemoderniseerd en voorzien van dubbele beglazing op de benedenverdieping (bij de slaapkamer boven deed je dat toen nog niet). Keuken typisch jaren 70 stijl.

l’Histoire se répète (de historie herhaalt zich). Dertig jaren later is de huurder plotseling opgenomen in een verzorgingshuis en zijn familie heeft de huur per direct opgezegd. De woning is keurig ontruimd.

Mijn nicht (dochter van tante Sien) is gaan kijken. Zij trof de woning aan in de staat zoals haar bekend was op het moment dat tante Sien de woning moest verlaten. In de gang nog altijd een lambrizering en plafond van schrootjes, zo ook in de slaapkamers. Zelfs de deuren en overig houtwerk hadden de kleuren van de jaren 70 behouden, bruin en oranje en in de slaapkamers en woonkamer zat het behang met grote patronen er ook nog op. De keuken, nog geheel intact met fornuis en oven zoals tante Sien het had achtergelaten.

Wat nu vroeg mijn nicht aan mij. Opknappen en weer verhuren ?
Gevraagd naar de WOZ waarde, heb ik haar geadviseerd de woning in de verkoop te zetten op een wijze dat mensen tot eind juli een bod vanaf 200.000 Euro kunnen neerleggen bij de verkoopmakelaar.

Geef een reactie

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Deze gegevens worden NIET gepubliceerd.