SCHRIKEFFECT

Was vanmorgen bij de apotheek en moest een nummertje trekken. Mijn apotheek heeft een wachtruimte die is voorzien van voldoende lectuur, een leesmap van drie weken oud met allerhande mogelijkheden. Privé, Story, Party, Revu, Mijn Geheim, Panorama, noem het maar op.
Ik doe met behulp van die roddelende media onder meer informatie op over de laatste liefdesperikelen, financiële problemen en plastisch chirurgische behandelingen van ‘bekende Nederlanders’. Wachten is voor mij dus geen probleem.

Totdat er een stel de wachtruimte binnen komt met een jengelend kind van een jaar of drie. Het onophoudend semi gejank van dat kind leidde mij af van het lezen van de belangrijke lectuur en het gedrag van dat wezen gaat mij danig irriteren.

Die ouders van het kind doen helemaal niks, laten het kind krijsen en voelen zich voor geen moment gegeneerd. Ik ben van een oudere generatie en kan mij herinneren dat in dergelijke gevallen een kind tot de orde werd geroepen. Dit vond in een langzame opbouw plaats. Eerst het kind stevig bij het armpje pakken, indringend met grote ogen aankijken en zeggen: “en nu is het afgelopen, stil”. Ging het gejengel ondanks deze pedagogisch verantwoorde handeling door, dan werd doorgegrepen naar de corrigerende tik op de billen.

Tegenwoordig laten ze de kinderen piesen en poepen in Pampers tot ze naar groep 1 gaan, dus ze voelen er niets van, maar het gaat om het SCHRIKEFFECT en dat werkt meteen.

Geef een reactie

Vereiste velden zijn gemarkeerd met *. Deze gegevens worden NIET gepubliceerd.